In 2003 kreeg ik mijn 1e digitale camera. Het was een nikon coopix (nog iets) Daarvoor had ik altijd alles op film geschoten. Toen ik een aantal dagen geleden door mijn oude “analoge” negatieven map ging kwamen er allemaal oude herinneringen naar boven. Er kwamen ook een aantal pracht foto’s te voorschijn waarvan ik het bestaan al lang al weer was vergeten. Toen dacht ik opeens; wacht hoe/wat/waar zijn ook alweer al mijn oude digitale foto’s gebleven? Hmmmmmm even denken……Oja in de kast in die oude schoenen doos…..op een cd-tje gebrand. En ja hoor daar lagen ze dan met een dikke laag stof erop. Toch maar even kijken of die cd-tjes het nog doen. Na een zucht en een kreun uit mijn computer kwamen daar mijn 1e digitale foto’s op  mijn desktop te voorschijn. Oja…kijk dat en die en zus en zo dan….je snap het wel de herinneringen kwamen hier natuurlijk ook weer boven Ook kwamen er foto’s naar boven van mijn reis naar Indonesie in 2004. Tussen die foto’s kwam ik een juweeltje tegen…eentje waarvan ik alle details nog kan herinneren tot op de dag van vandaag. Ik liep over straat in Legian (Bali, Indonesie) met mijn rugzakje gevuld met vieze was. Een paar straten van mijn appartement zat een wasserette waarnaar ik op weg was. Het was rond 11 uur in de ochtend en het was al heet en vochtig. Ik was die ochtend al vroeg opgestaan om te gaan surfen bij ‘Airport left’. Nog wazig en dromerig van het zoute water liep ik daar over straat. Rugtasje op de schouders en mijn coolpix in mijn hand. Ik was tijdens het lopen naar de foto’s aan het kijken die ik van de locale surfers die ochtend had gemaakt. Toen keek ik op. Ik liep de hoek om. Ik was bijna bij mijn bestemming aan gekomen. En ja hoor daar zat zij. Een prachtig balinees meisje. Geheel in haar eigen wereld. In mijn nog wazig toestand pak ik mijn coolpix en schiet 1 foto. In mijn gedachte een leuk vakantie kiekje. Totdat ik terug kwam in Nederland en nog eens goed naar die foto ging kijken. De foto is myserieus/spannend/gevoelig en het zet je aan het denken. Hoe/wat/waar/waarom dat meisje op die plek met die blik in haar ogen zo in trance lijkt te zijn, terwijl er allemaal gevaar om haar heen is. Ik zal er nooit achter komen wat het echte verhaal is van het balinese meisje en daardoor wordt deze foto nog krachtiger. Tot op de dag van vandaag is dit 1 van mijn mooiste reis foto’s die ik tot nu toe heb gemaakt…De naam van het meisje weet ik niet maar in ieder geval “Terima kasih”…..(dank je wel).

YES!!! Eindelijk…Zack Arias 1 van mijn persoonlijke helden van de moderne fotografie heeft zijn boek de wereld ingestuurd! Hij laat je hierin zien wat er allemaal mogelijk is met —> a one light set-up off camera of course! Nu zijn er natuurlijk al meer manuals/guidelines in dit gebied van de fotografie maar wat mij heel erg aantrekt is de kwaliteit die hij kan leveren met hele simpele spullen! Zeker een inspiratiebron voor iedere fotograaf.
Hier de link naar zijn blog: http://www.zarias.com/onelight-field-guide-launch/

Afgelopen dinsdag 12 oktober heb ik een portfolio-shoot gedaan met Fleury. Na veel expierimenteren met set-ups kwamen we uiteindelijk op het dak van mijn studio terecht. Het grote gebouw op de achtergrond is het Vredespaleis in Den Haag. Een unieke locatie, een unieke shoot en een unieke dame.

Heb zitten spelen met een nieuwe belichting…Ik vind hem wel mooi geworden…Erg open upclose en personal.
set-up: grote softbox recht van voor (boven), reflectiescherm van onder, spiegel voor extra catchlight.

Simpel en mooi!!!

Hallo en welkom in mijn visuele wereld! Ik wil jullie meteen laten kennis maken met mijn nieuwe baby!….Okay het is niet een echte baby maar wel mijn nieuwe camera. Sinds gisteren ben ik de trotse bezitter van een Canon 5Dmark2!!!
Wat een pracht van een camera en wat een superieure kwaliteit!! Ik ben echt zo blij en gelukkig!!
Kom snel terug voor wat test foto’s!